Van abattoir naar kliniek

Mijn voet voor de laatste keer uitgelaten met de rode gips. Intens genoten van de afleiding. Hoewel mijn heupie het wel wat lastiger vond. 120 min scheef zitten tijdens de voorstelling van ‘Abattoir Fermé

Eerlijk?

Ik was content dat den abattoir gesloten was én dat ze mijn krukken niet gevonden hebben.

BUKO : Het was ranzig, maar geweldig…

Merci Riet en Karel voor de taxirit. De lijst van bedankingen wordt langer en langer Wauw.

Sebiet naar een ander abattoir… richting kliniek… hopend dat mijn voet er niet te ranzig meer uitziet. Wie weet huppel ik wel naar buiten. Wild and Free. ( alle niet te wild misschien)

Vraag is… als, maar echt gewoon stel, als er toch een nieuwe gips zou moeten, eventueel… welke kleur zou ik kiezen?

Of zoals C. vroeg in de kinderyoga: waarom heb jij geen oranje gips, want dat is toch een amba-amba kleur? Tja Oranje zit niet in het assortiment, misschien moet ik daarvoor mijn been breken bij onze Noorderburen?

Maar dus alle suggesties zijn welkom, ook al koester ik dat kleine kleine beetje hoop dat het niet nodig zal zijn 🤞

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: